Opublikowano w kategorii: ks. Jan Twardowski
  • Odsłony: 33630
Ksiądz Twardowski był poetą kochanym, bardziej kochanym niż cenionym, lepiej zadomowionym w ludzkich sercach niż w obrazach współczesnej literatury, po swojej stronie miał czytelników, krytycy niezbyt mu sprzyjali.prof. dr hab. Piotr Śliwiński
Chociaż nowatorstwo przestało być fetyszem (...), pisanie takie, jakby w ostatnich dziesięcioleciach nic się nie stało i literatura mogła nadal (...) pełnić rolę przewodniczki po jałowej ziemi, a ponadto jakby komunikatywność nie wiązała się z żadnymi intelektualnymi stratami i nie narażała na uszczerbek prawdy, budzi i będzie budzić zrozumiały sprzeciw.prof. dr hab. Piotr Śliwiński
Dorobek księdza Twardowskiego uwzględniany jest marginesowo. Twórca bestsellerów, bohater tłumnych wieczorów autorskich, duchowy przewodnik wielu, zwłaszcza młodych ludzi, badaczom jawi się raczej jako zjawisko społeczne czy psychologiczne, niż artystyczne.prof. dr hab. Piotr Śliwiński
W sensie literackim nie widzę tu niczego wielkiego czy ważnego, jakiś rodzaj zgrzebnej prostoty, naiwności, terapeutycznego franciszkanizmu. Jest widocznie coś, co pozostaje za moją percepcją, rodzaj fenomenu duchowego, i trudno o czymś takim orzekać.Karol Maliszewski
Tylko ks. Twardowski wprowadza czytelnika regularnie do wnętrza świątyń, w których pracował i przebywał, tylko on podkreśla swoją kapłańską tożsamość, pisząc często ja ksiądz, systematycznie opisuje Eucharystię pojmowaną jako spotkanie z osobowym Bogiem i wypowiada różne przeżycia biednej kapłańskiej duszy. Przestrzenią sakralną jest wprawdzie dla niego cały świat, Bóg jest wszędzie: w człowieku, w roślinie, w ptaku, w biedronce. W całej twórczości - zawsze metafizycznej - wyraża poeta pogodną i pełną afirmację świata. Nie można jednak nie zauważyć, jak wiele miejsca zajmuje w tej poezji świątynia, obrzęd, liturgia, sakrament i jak harmonijnie splecione są obydwie role - kapłana i poety. Z biegiem lat przycichły w niej różne motywy autobiografii duszpasterza poza jednym: rozmowy z poszukującymi Boga lub wręcz niewierzącymi stanowią inspiracje wielu wierszy także w ostatnich tomikach.prof. dr hab. Bożena Chrząstowska
Ks. Twardowski przybliża wiernym największe świętości budując obrazy poetyckie, pełne żartobliwego nastroju.prof. dr hab. Bożena Chrząstowska
Na tle poezji księży, w której często pojawiają się rozbłyski humoru, wiersze ks. Jana wyróżniają się świeżością i częstotliwością nastroju humorystycznego.prof. dr hab. Bożena Chrząstowska
Ks. Twardowski jest poetą, który modli się wierszem i to nie tylko takim, który ma jawne wyznaczniki modlitwy. Charakterystyczne są tu wiersze adresowane do świętych (rzadsze u innych księży-poetów). Prawie zawsze autor rozbija jakiś stereotyp czy schemat.prof. dr hab. Bożena Chrząstowska
Najistotniejszymn wyróżnikiem poezji kapłańskiej jest świadomość służby Słowu i rezygnacja z autonomii sztuki. Ks. Jan jest poetą świadomym, modli się o przeźroczystość, broni się przed niebezpieczeństwem ulegania pokusie samoistnej sztuki poetyckiej.prof. dr hab. Bożena Chrząstowska
wiem co zrobię
wynajmę
księdza Jana Twardowskiego
piewcę rodzimego drobiu
jako Egzorcystę Natury
do specjalnych poruczeń
kiedy ksiądz
wyjdzie nagle z cienistego
konfesjonału zagajnika
ptaszysko może dostać
zawału serca ze strachu
i na miejscu skonać
zresztą księdzu może przydać się także
trochę ruchu
na świeżym powietrzuZbigniew Herbert
Mam wrażenie, że ludzie czytają księdza Twardowskiego zbyt prosto. Wizja świata przedstawiona w jego wierszach często wydaje im się bezproblemowa. Wiadomo: ksiądz, kwiatki, muszki (...). Tymczasem to wcale nie jest twórczość jednoznaczna, ale pełna dylematów – i to niekoniecznie religijnych. Bardziej ludzkich.Jarosław Klejnocki
Byłoby nietaktem śledzić refleksy kapłańskości w widzeniu poetyckim Jana Twardowskiego.Jacek Trznadel
Twardowski uczy nas pokory wobec spraw, których nie rozumiemy, z którymi nie potrafimy się pogodzić i które trudno nam zaakceptować. Nie powinniśmy zachowywać się jak ten, który ryczał na cztery strony że miłość odeszła, bo przecież wystarczy że przyszła.Ewa Czechowicz
(...) przykładem szukania odpowiedzi na proste i trudne pytania, jak żyć są książki ks. Jana Tawrdowskiego. Poeta próbuje pisać jak najprościej, chociaż jego wiersze wcale nie są proste i jednoznaczne. Mówiąc o zawiłych sprawach wiary i miłości. Twardowski nie straszy nikogo piekłem i nie traci ani przez chwilę nadziei na zbawienie każdego. Piekła w jego poezji właściwi nie ma, a niebo przypomina wesołe miasteczko, dziecinne wyobrażenia o radości. Właśnie ocalenie dziecka w sobie jest pragnieniem bardzo ważnym. W tej poezji nie teologia, ale dziecięcość prowadzą najpewniej do wiary. Do miłości zaś, która jest jedną z najtrudniejszych i największych sztuk życiowych prowadzi cierpliwość, zapomnienie o sobie i poczucie humoru Pan Bóg wynalazł humor, by ocalić czułość. Poezja Jana Twardowskiego nie wstydzi się łez ani śmiechu.Helena Zaworska
Poezja ks. Twardowskiego jest dla mnie ogromnie ważna. Ksiądz Twardowski nie wstydzi się zadawać najważniejszych pytań. Człowiek czasami się boi, bo zadać najprostsze pytanie to jest największa sztuka. A jego wiersze polegają na tym, że mówi o najważniejszych rzeczach

w naszym życiu, o sensie istnienia w ogóle — w najprostszy sposób. Tę poezję nie do końca da się zrozumieć trzeba ją wyczuć.... są to wiersze, które zastanawiają się nad najważniejszymi problemami. Nad radością, nad smutkiem, nad przemijaniem, nad śmiercią, nad sensem życia, nad w ogóle kiedy jest sens, że sens się zaczyna kiedy go nie ma. Że trzeba wierzyć w to co niewidzialne. Te wiersze są dla mnie takie ważne, bo dają mi siłę, a poza tym sprawiają, że świat wydaje mi się dużo piękniejszy.Anna Dymna

Znam dobrze księdza Twardowskiego zarówno jako kapłana jak i poetę i są to dwa różne doświadczenia. Prawdziwy kapłan bowiem stara się nie zakłócać dialogu z Bogiem, w którym jest tylko pośrednikiem. Poeta zaś, choćby mówił o wszystkim co go otacza, przede wszystkim mówi przez siebie, inaczej nie byłby poetą. Ksiądz Jan świetnie wypełnia obie te role. Jako poeta zachwyca mnie niesłychaną zdolnością łączenia prostoty z wyrafinowaniem. To jest poezja wysokiego lotu, a jednocześnie bezpretensjonalna, prosta. Może dlatego czytana tak chętnie także przez młodzież. Ksiądz Jan zawsze był pełen pokory i prostoty, a z wiekiem jako poeta stał się coraz bardziej subtelny i wyrafinowany.Krzysztof Zanussi
Poezja ks. Twardowskiego jest przede wszystkim głęboko humanistyczna - to jest ten rodzaj poezji, która związana jest z ludzką skórą, ludzkim oddechem. Jest w niej coś co można nazwać pokornym egzystowaniem. Dotyka podstawowych problemów człowieka, a nade wszystko cudowności świata w jego najdrobniejszych przejawach. To jest cudowność jakiegoś zapachu, jakiegoś spotkania, jakiejś tajemnicy. Tajemnicy piękna, tajemnicy zmysłowości, a nade wszystko tajemnicy istnienia.Krzysztof Piesiewicz